Prawidłowe oznakowanie i identyfikacja ładunków w logistyce
Czytelne oznakowanie opakowań transportowych stanowi podstawę sprawnego przepływu towarów w łańcuchu dostaw, eliminując ryzyko zagubienia przesyłki. Błędy w etykietowaniu są jedną z najczęstszych przyczyn zatrzymań towaru przez służby celne oraz pomyłek magazynowych. Precyzyjne oznaczenie ładunku musi być zgodne z międzynarodowymi standardami, takimi jak norma ISO 780, regulująca komunikację wizualną w transporcie.
Klasyfikacja symboli stosowanych w transporcie
Systematyka dzieli oznaczenia na grupy pełniące odmienne funkcje. Pozwala to pracownikom portów na szybką ocenę zawartości bez otwierania skrzyni. Stosujemy znaki umieszczane na opakowaniach transportowych w sposób wytrzymały, aby przetrwały trudne warunki morskie i lądowe. Rozróżnienie kategorii symboli wpływa na bezpieczeństwo operacji przeładunkowych przy użyciu ciężkiego sprzętu. Dzięki temu znaki na opakowaniach transportowych stają się uniwersalnym językiem zrozumiałym dla logistyków na całym świecie.
Znaki zasadnicze – identyfikacja odbiorcy
Podstawową grupę stanowią znaki zasadnicze na opakowaniach transportowych, które zawierają informacje niezbędne do dostarczenia przesyłki do miejsca przeznaczenia. W ich skład wchodzi numer identyfikacyjny zamówienia, nazwa portu docelowego oraz numer sztuki w danej partii. Każde pojedyncze znaki na opakowaniu transportowym z tej grupy muszą być umieszczone w centralnej części boku skrzyni, zapewniając łatwą identyfikację.
Znaki informacyjne – parametry fizyczne
Druga kategoria to znaki informacyjne na opakowaniach transportowych, dostarczające wiedzy o cechach fizycznych przesyłki, takich jak masa i wymiary. Dane te są krytyczne przy planowaniu sztauowania kontenera oraz doborze zawiesi dźwigowych o odpowiednim udźwigu (WLL). Prawidłowe oznaczenia na opakowaniach transportowych informujące o środku ciężkości zapobiegają wypadkom podczas podnoszenia elementów niewymiarowych.
Znaki manipulacyjne – instrukcje obsługi
Trzecią grupę tworzą znaki manipulacyjne na opakowaniach transportowych, które instruują personel o sposobie obchodzenia się z towarem (np. „Góra, nie przewracać”, „Chronić przed wilgocią”). Piktogramy te nakładają na przewoźnika obowiązek zachowania szczególnej ostrożności w trakcie operacji logistycznych. Projektujemy opakowania transportowe, a ich oznaczenia dobieramy ściśle do wrażliwości przewożonego urządzenia na wstrząsy czy warunki atmosferyczne.
Techniczne aspekty nanoszenia oznaczeń
Trwałość etykiet i malowań szablonowych jest wymogiem bezwzględnym w transporcie eksportowym, gdzie ładunek narażony jest na wilgoć i promieniowanie UV. Profesjonalne znakowanie opakowań transportowych wykonuje się przy użyciu wodoodpornych farb o wysokim kontraście, zazwyczaj czarnych na jasnym tle drewnianej skrzyni. Zachowanie odpowiednich marginesów od krawędzi zapobiega przetarciu napisów podczas ścisłego układania skrzyń w ładowni. Właściwe rozmieszczenie znaków na opakowaniach transportowych zakłada ich obecność na co najmniej dwóch przylegających bokach oraz na wieku skrzyni.
Wymogi techniczne dla oznaczeń:
- Wysokość liter i cyfr musi być dostosowana do kubatury skrzyni, zazwyczaj w przedziale 30–70 mm.
- Symbole graficzne powinny być zgodne z wzorcami zawartymi w normach ISO.
- Napisy muszą być wykonane w języku kraju pochodzenia, kraju przeznaczenia oraz w języku angielskim.
- Powierzchnia pod oznaczenie powinna być gładka i oczyszczona z zabrudzeń.
Rola symboli w transporcie międzynarodowym
Uniwersalne piktogramy eliminują bariery językowe, co jest decydujące w przypadku transportu intermodalnego przechodzącego przez wiele stref celnych. Pracownik terminalu w dowolnym kraju, widząc znormalizowane znaki transportowe na opakowaniach, natychmiast rozpoznaje procedurę postępowania z ładunkiem. Graficzna forma przekazu jest szybciej przetwarzana przez operatorów niż instrukcje tekstowe, co skraca czas załadunku. Czytelne oznaczenia transportowe stanowią integralny element zabezpieczenia, wpływając bezpośrednio na redukcję szkód transportowych.
